Καλή ερώτηση.

Δεδομένα

Δεν τρώω κρέας και παράγωγα αυτών, παρά μόνο ψάρι για λόγους υγείας. (σιγκανισμός)

Υποστηρίζω τα δικαιώματα των ζώων από την σελίδα μου στο ίνσταγκραμ και το μπλόγκ μου.

Δεν φοράω καν δερμάτινα ρούχα, παπούτσια ή τσάντες. Μιλάμε για την υπέρτατη θυσία έτσι; 😄

Γιατί λοιπόν πηγαίνω τα παιδιά μου σε φάρμες ζώων;

Για την απάντηση που μου έδωσε η μεγάλη μου κόρη Σελένα σήμερα, ετών 7.

— Σελένα μου, πιστεύεις ότι τα ζωάκια αυτά θα έπρεπε να είναι φυλακισμένα εδώ, για να τα βλέπουμε εμείς , ή θα ήταν σωστό να είναι στο φυσικό τους περιβάλλον;

— Θα έπρεπε να είναι στο φυσικό τους περιβάλλον μαμά. Θα πρέπει να κλείσουν αυτές οι φάρμες.

— Θεωρείς ότι αυτό θα στεναχωρούσε τα παιδάκια;

— Όχι, αφού τα παιδάκια ζούνε στο φυσικό τους περιβάλλον και αυτά, έτσι θα πρέπει να ζουν και τα ζωάκια.

Εκεί λοιπόν είναι που χαμογελάς μέχρι τα αυτιά και λες τι παιδί έχω εγώ!

Αυτός λοιπόν ο συνειρμός είναι κάτι που δεν θα γινόταν ποτέ από το σπίτι. Είναι συνέπεια της επαφής, της σωματικής εμπειρίας. Της αποτύπωσης στο γνωστικό μέρος του εγκεφάλου, ότι τα ζωάκια αυτά είναι σε κλουβιά.

Και θα μου πεις: Να θυσιαστούν δηλαδή τα ζωάκια για να μάθουν τα παιδιά μας να έχουν συνειδητότητα της φύσης και των άρρητων νόμων της;

Άκουσε με τώρα προσεκτικά.

Αναρωτήσου μαζί μου. Πας λοιπόν στο σούπερ μάρκετ. Συνειδητά. Εκεί βρίσκονται τα πτώματα ζώων, ειδικά επεξεργασμένα ως τροφή. Αν δεν τρως κρέας και το σκεφτείς λίγο βαθύτερα, μπορεί να αηδιάσεις, και να φύγεις. Θα πρέπει αν δεν θες να στηρίζεις τέτοιου είδους επιχειρήσεις να μην ξαναπάς στο σούπερ μαρκετ. Ούτε απέξω! Εκεί να δεις πόσα ζώα δεν είναι στο φυσικό τους περιβάλλον!! Δεν το σκέφτεσαι όμως. Σκέφτεσαι μόνο την προσωπική σου θέση πάνω στο θέμα και μπαινοβγαίνεις ανενόχλητος από την συνείδησή σου η οποία αυθαίρετα υποκινούμενη ακριβώς από την δική σου αλαζονική συμπεριφορά, στο επιτρέπει. ( θα αναλύσω την αλαζονεία πιο κάτω)

Γιατί λοιπόν στηρίζεις χρηματικά ένα μέρος όπου πουλιούνται σάρκες ζώων προς τροφή; Μήπως δεν παίρνεις και τα παιδιά σου μαζί; Μήπως δεν τα βλέπουν ως κάτι ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ και καθημερινό; Φυσικά. Το βλέπουν βέβαια και όπως όλοι, το προσπερνούν ως φυσιολογικό.

Πας στο εστιατόριο. Και πουλάει κρέας. Αν και εσύ δεν τρως. Και οι δίπλα σου τρώνε κρέας. Ίσως αν όχι σίγουρα και στην παρέα σου. Η κακοποίηση των ζώων βιώνεται καθημερινά σαν φυσιολογική συμπεριφορά. Δεν μπορείς να αποτρέψεις το παιδί σου από την θέα. Είναι αδύνατον. Σε κάθε γωνιά υπάρχει σουβλατζίδικο. Η μυρωδιά του καμμένου κρέατος που μπορεί να σε σκανδαλίζει ακόμη, κι ας είσαι χορτοφάγος, υπάρχει στον αέρα που αναπνέεις.

Και ερωτώ με την σειρά μου.

Μήπως το να μην στηρίζουμε ανάλογες συμπεριφορές καταπάτησης δικαιωμάτων των ζώων  με το να μην πατάμε στις φάρμες, είναι εξίσου υποκριτικό με κάποιον που αγαπάει τα ζωάκια αλλά τα τρώει;

Πες μου!!! Μίλησε μου. Μόνο μη μου πεις ότι δεν είναι το ίδιο.

Φυσικά και δεν είναι το ίδιο. Είναι χειρότερο. Η στήριξή μας σε επιχειρήσεις βασανισμού ζώων είναι τοοοοοοοοοσο τεράστια που ξεπερνά τα δικά μου επίπεδα ανεκτικότητας. Είναι ασύλληπτο.

Δες μόνο την ντουλάπα σου. Ρίξε μια ματιά στην παπουτσοθήκη σου. Και φρίξε. Όλη μας η ύπαρξη στηρίζεται στην κακοποίηση των ζώων. Διάλεξε με ποιους θέλεις να είσαι. Με τους υποκριτές ή με τους συνειδητοποιημένους που είναι υπεράνω της κατάστασης και την χρησιμοποιούν για να μάθουν στους απόγονους τους πως θα έπρεπε να είναι το μέλλον. Για να το φτιάξουν έτσι όπως το φαντάστηκες.

Οποιος λοιπόν τολμήσει να κατηγορήσει ως υποκριτή όχι μόνο εμένα, οποιονδήποτε γονιό που πάει σε φάρμες, θα πρέπει να σκεφτεί αν η προσωπική του συνειδητότητα του το επιτρέπει.

Έχω ακριβώς μηδαμινή ανεκτικότητα πάνω σε αυτό το θέμα. Θα σου απαντήσω ήρεμα και θα σου πω ότι έχεις δικιο. Γιατί έχεις με βάση την προσωπική σου απόφαση συνειδητότητας. Έχεις ταυτόχρονα όμως άδικο στην βιασύνη με την οποία με θεώρησες αφελή, αναίσθητο ή ασύμβατο με την φιλοσοφία μου. Γιατί η ίδια μου η φιλοσοφία σε έχει προλάβει. Δεν μιλώ με στόμφο. Μιλώ φωνάζοντας με ψυχραιμία όσα η ψυχή μου βιώνει.

Ας πάμε όμως πιο βαθειά.

Ακόμη λοιπόν κι αν είσαι puristas τρελός, με ντουλάπα καθαρού ποινικού μητρώου, ψυγείο αυστηρού χορτοφάγου και καρδιά όπως λέγεται πια “earthling”. Είσαι μέρος της γης και δεν ξεχωρίζεις εσένα από κάθετι ζωντανό. Ακόμη και τότε. Γιατί να μην πας τα παιδιά σου στην φάρμα; Φυσικά και έχεις δικαίωμα να μην θες βρε παιδί μου! Οχουυυυυυυ! Άκου με λίγο όμως! Κάπου το πάω. Εννοώ: Η πεποίθηση ότι επειδή η καθαρότητα σου είναι ανώτερη από του άλλου, μπορείς να κρίνεις τις επιλογές του, είναι όλο το πρόβλημα αυτού του κόσμου.

Κανείς δεν καθίσταται ικανός να αποφασίζει για την φύση των επιλογών ενός άλλου. Όχι απλά να τις συγκρίνει ή να τις κρίνει. Ούτε να μην τις αποδέχεται. Ίσα ίσα, η απόδειξη της «καθαρότητας» της ύπαρξης σου δεν είναι τι ύφασμα φοράς ή τι μπέργκερ τρως, είναι ακριβώς η ικανότητα σου να τα κάνεις όλα αυτά χωρίς να σε ξεχωρίζεις απτο πλήθος.

Δεν είμαι όχι απλά τέλεια, δεν είμαι καλύτερη από κανέναν, αλλά και κανένας δεν είναι καλύτερος από εμένα. Αυτό λέω στα παιδιά μου να επαναλαμβάνουν το βράδυ πριν κοιμηθούν και για μενα είναι η καλύτερη προσευχή.

Στο διαταύτα.

—Είναι οι φάρμες ζώων σωστό να υπάρχουν;

Φυσικά.

—Ειναι σωστό να εκτρέφουν ζώα για τροφή;

Είναι θέμα επιλογής.

—Ανήκουν τα ζώα στον άνθρωπο;

Όχι, τα ζώα θα πρέπει να είναι ελεύθερα.

—Ανήκουν οι άνθρωποι στον άνθρωπο;

Όχι, οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι ελεύθεροι.

Κι όμως δεν τελείωσα ακόμη!

Έχει λοιπόν η φάρμα γαϊδουράκια, αλογάκια, κατσικούλες, κουνελάκια και κοτούλες. Αν ήταν του παππού, θα ήταν αποδεκτό ως ιδιοκτησία μόνο και μόνο επειδή δεν βγάζει χρήματα από αυτό; Άραγε, ποιο οικόσιτο ζώο βρίσκεται πραγματικά στο φυσικό του περιβάλλον;

Εγω πιστεύω κανένα. Τα γαϊδουράκια δεν πρέπει να κουβαλάνε όχι μόνο τουρίστες, δεν πρέπει να κουβαλάνε ούτε την γιαγιά στο χωριό. Πως θα πάει όμως η γιαγιούλα από το σημείο Α στο σημείο Β; Που αρχίζει και που τελειώνει η αγάπη μας και η πεποίθηση μας για τα δικαίωματα των ζώων;

Άλλαξες λοιπόν διατροφή και νοιώθεις ήδη καλύτερος! — Εγώ δεν τρώω κρέας, λες, και γεμίζει το στόμα σου υπερήφανεια! Λες και δεν έχεις μέχρι τώρα στην καριέρα σου ως κρεατοφάγος κατασπαράξει εκατοντάδες οικόσιτα ζωάκια! Γενεές είχες ξεκληρίσει φίλε μου νυν χορτοφάγε. Ξέρεις τι σε καθιστά αυτό; Μέρος του προβλήματος. Το γεγονός ότι εσένα το κλικ σου συνέβη και άλλαξες ρότα, δεν σε καθιστά ούτε πιο “earthling” από τον άλλο αλλά ούτε και λιγότερο. Αυτή είναι η ουσία. Αν αυτό μπορέσεις να το διαχειριστείς, τότε θα μπορέσεις να δεις τον κόσμο όπως είναι. Ένας. Ούτε  δικός σου, ούτε δικός μου.

Όμως αυτό που καθιστά τον άνθρωπο ανίκανο να διαχειριστεί την ίδια του την ύπαρξη είναι η αλαζονεία του. Αυτή η άτιμη πίστη στην μοναδικότητα μας, μας αυτοκαταστρέφει. Και είναι ακριβώς αυτή η ψευδή αντίληψη της ανωτερότητας μας απέναντι στον διπλανό μας που δεν θα καταφέρει ποτέ να μας βγάλει από την εξίσωση του προβλήματος. Το ότι το περιγράφω, δεν σημαίνει ότι έχω καταφέρει να βγάλω τον εαυτό μου από αυτήν την συμπεριφορά. Απέχω πολύ από την αποδοχή της αυτόκαταστρεπτικής μου συμπεριφοράς. Δεν μιλώ ως κριτής, φυσικά και μιλώ ως μέρος του προβλήματος.

Τελικά είναι θέμα ουσίας η ύπαρξη της εκάστοτε φάρμας; Γιατί άραγε; Μήπως απλά μας θυμίζει την αποτυχία μας στο να διεκδικήσουμε ουσιαστικά τα δικαιώματα των ζώων που τόσο υποστηρίζουμε; Μήπως μας ενοχλεί η αναγνώριση της αποτυχίας μας; Ικανοποίηση του “εγώ” μας και πάλι είναι όλο αυτό. Το άτιμο, τρυπώνει παντού και δεν μας αφήνει να σκεφτούμε καθαρά!

Δεν είναι η ανάγκη σου να νοιώσεις καλύτερα το θέμα! Δεν είσαι εσύ το θέμα! Ξεπέρασε τον εαυτό σου λίγο και έλα να ψάξουμε μαζί την ουσία.

Διαλέγω λίγο πραγματικότητα. Να σταματήσουμε να κρίνουμε με επιφανειακά κριτήρια και να ακουμπήσουμε λίγο ουσία. Αν δεν θες να βλέπουν τα παιδιά σου ζώα πίσω από κάγκελα μην τα πας σε φάρμα. Όμως δέξου ότι το να τα βλέπουν πίσω από πόρτες ψυγείου ή στα πιάτα τους ή του διπλανού τους, είναι η υπέρτατη υποκριτική διάθεση εκεί έξω.

Εγώ δεν έχω τρόπο να πω σε κανέναν πως να μεγαλώσει τα παιδιά του. Ξερω όμως πως θέλω να τα μεγαλώσω εγώ. Γεμάτα από τόση συνειδητότητα που κάθε ανάγκη αλαζονικού “εγώ” θα γκρεμίζεται μπροστά στο μεγαλείο της αντίληψης του κόσμου αυτού ως ένα. Δεν είναι η φάρμα το πρόβλημα μου. Οι εικόνες τους εφόσον εγώ τις κατευθύνω δεν μπορούν να διαστρεβλωθούν. Ξέρω τι θέλω να δουν και πως να το διαχειριστούν. Αποφασίζω να αφήσω χώρο στην πραγματικότητα να γεμίσει το μυαλό τους ασφυκτικά. Μόνο έτσι θα μάθουν τι πρέπει να αλλάξουν.

 

 

Share: